رنگین کمون...

گاهی در میان تپش های تند زندگی یک نام معجزه می کند...

 

                              به نام خداوند رنگین کمان     

به آسمان نگاه میکنم.........

       انگاه که سیاهی شب فرا میرسد         

                و ستار ه ای می درخشد و ناپدید میشود

......و تو راسپاس می گوییم .                                       

 تو

 که مرا به آغوش طبیعت سرسبز                                 

به کنار آب های روان

   به تماشای کوه های سر به فلک کشیده

ستارگان درخشان                                                                   

   

          و ماه تابان ...                                               

                     فرا می خوانی

      ....و به من امید می دهی

                  تو

   که همیشه بامنی                         

       مرا

          از ناامیدی

           از ترس 

 

  و از بدی ها                                               

    

در امان میداری

من

        امیدورام

               زیرا

                   تو

ای خدای مهربان                              

  نگه دار و پشتیبان منی                                              

دانای راز های منی

            و از اندیشه و راز هرکس با خبری

 تو

    به من نیروی شنوایی بخشیدی تا بشنوم

                و دیدگانی بخشیدی که را ه را از چاه باز شناسم

و اعضای هماهنگ بایک دیگر و در نهایت زیبایی

         این شگفتی ها                              

                   ای خدای بزرگ                               

                            همواره مرا فرا می خواند

         و مرا دعوت می کند ....                     

                 به تفکر                                      

                                به احترام                                                

                                                   و به پرسش

                           خدای مهربان دوستت دارم

                                                                                

 

  
نویسنده : پریسا ; ساعت ٦:٥۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٧/۱٩
تگ ها :