رنگین کمون...

گاهی در میان تپش های تند زندگی یک نام معجزه می کند...

اين داستان را از خودم گفتم :

                     ((به نام خدایی که رنگین کمون را آفرید ))   

سلام ! سلام !                                                     

 زمستون خوش میگذره؟باسرما چیکار میکنین؟                               

  چه خبر ؟ بادرسها ؟؟؟؟
     
میخوام یه داستان از خودم بنویسم
                               
خوب از کجا شروع کنم ؟؟؟؟
 
  آهان ..................
    یکی بود یکی نبود .
 چهارمین روز زمستان من خیلی خوشحال بودم چون خیلی برف
 امده بود .برای همین به مامان گفتم مامان لباسهای زمستانی
من کجاست ؟ مامان گقت توی کمد ! من زود رفتم شال و کلاه کردم
بعد رفتم توی حیاط و کلی برف بازی کردم .همینطور که برف جمع میکردم
 تا ادم برفی درست کنم یهو لای برفها ،یک کبوتر کوچولو را دیدم که از
سرما یخ زده بود .  پرهایش زخمی بود ،سریع گرفتمش و اوردمش
توی اتاق . به مامانم گفتم  مامان به سارا بگو یک پارچه ی تمیز بیاره
 تامن پرهای این گنجشک را ببندم بعد گذاشتمش کنار بخاری تا گرمش
بشه ! و زخمهایش هم خوب بشه. مامان سارا را صدا زد سارا بعد از
 چند ثانیه یه پارچه اورد بعد پرهای گنجشک رو ناز کرد گنجشک
که گرم شد چشمهایش را باز کرد .و من به مامان گفتم مامان گنجشک
چشماشو باز کرده مامانم زود امد و گفت پس حالا که چشمهایش رو
باز کرده باید برایش یه لانه درست کنیم چون توی این هوای سرد
نمیتوانیم همینطوری بزاریم بره  چون ممکن است دوباره یخ بزند و سرما
 بخوره.   من تند رفتم بیرون چند تا تکه چوب و کاه اوردم و با مامانم
یه لونه ی خوشگل درست کردیم  بعد گنجشک رو توی اون  گذاشتم 
 و مادرم به من گفت افرین دخترم تو بااین کارت  هم پرنده را خوشحال
 کردی هم خدا رو .
 
              
  
نویسنده : پریسا ; ساعت ۱۱:٠٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/۱٠/۱۳
تگ ها :